Binnen de lijntjes – AtelierHuiswerkBuren

Wat als ik nu eens echt iets heel anders wil? Gewoon echt anders. Maar wat dan precies, dat weet ik eigenlijk niet. Wel dat ik al maanden vind dat mijn maandelijkse nieuwsbrief veel te rommelig is. Ik wil daar iets aan doen. Maar omdat ik niet weet wat, doe ik helemaal niets. Ik ben zelfs gestopt met het schrijven van mijn nieuwsbrief. Heb jij hem gemist?
Ik wel!

Ik heb het gevoel dat ik van mezelf binnen de lijntjes moet blijven. Dat past zo niet bij mij en zeker niet bij de manier waarop ik in het leven sta. Die rommeligheid past natuurlijk precies bij mij. Ik noem het alleen niet rommelig. Nee, zeker niet. Oké, misschien zijn het wat veel onderwerpen en roepen ze allemaal evenveel om aandacht. Dat komt wel chaotisch over. En dat kan ik ook inderdaad zijn. Maar dat is niet hoe ik werkelijk ben. Dat lijkt maar zo. Net als iedereen vind ik heel veel dingen leuk. Alles wat ik doe, doe ik even enthousiast en ik doe best veel. Maar wat ik ook doe, dat doe ik met aandacht. Als ik aan het schilderen ben, dan ben ik 100% aan het schilderen. En als ik schrijf, dan schrijf ik en verder niets. Mindfullness is een nieuwerwetse uitvinding waar ik al mijn leven lang naar leef.

Creatieve mensen hebben geen rommel,
creatieve mensen hebben overal ideeën liggen.

Te rommelig, dat is eigenlijk het enige dat ik wist toen ik niet meer kon beginnen aan weer een nieuwe nieuwsbrief. Ik wilde rust. Rust laten zien en rust brengen. Ik gun iedereen de rust die ik zelf vind met schrijven, met schilderen of met vilten. Of wandelend op de Aalsdijk in Buren. Rust zit in je en krijgt alleen de kans om zich te laten zien als je ook rustig bent.

De Aalsdijk in Buren.

Schrijven is schrappen

Wat ik inmiddels wel weet is dat ik het heel leuk vind om te schrijven. Echt leuk. Schrijven is verhalen vertellen. Als ik een verhaal vertel, doe ik mijn best om mensen mee te nemen naar een andere plek, een ander gevoel, een nieuw inzicht. Ik wil schilderen met woorden. Ik probeer de essentie te vangen en hoop dat ik een ander daarmee iets leer. En ik gooi heel veel woorden weg, omdat dat het verhaal sterker maakt. Daarom was het ook zo eenvoudig om het boek Waar lopen de schapen te schrijven. De verhalen van schaapherders zijn het allemaal waard om verteld te worden.

En toen

Dus eigenlijk weet ik al drie dingen. Niet langer een nieuwsbrief vol met van alles en nog wat, rust en een goed verhaal. Veel verder ben ik eigenlijk nog niet gekomen. Ik heb heel errug veel nagedacht. Heel veel nieuwsbrieven van anderen gelezen. Natuurlijk weet ik wel heel goed wat ik niet wil. Het moet bijvoorbeeld wel ergens over gaan. Niet alleen maar over de schrijver en zijn of haar worstelingen. Jammer. Dat is nu nog even niet gelukt.

O ja, ook belangrijk.

Schrijven is leuk als het wordt gelezen. En als de lezer reageert, zodat ik ook weet dat er een lezer is! Zelf als een reactie negatief is, maakt mijn hart een sprongetje. De tekst heeft in ieder geval iets losgemaakt, ook al is dat wat anders dan ik verwacht.

Ik ben heel nieuwsgierig wat je van deze nieuwsbrief vind en of je het eind van het verhaal hebt gehaald. Chapeau! Misschien heb je een vraag of een idee? Altijd welkom.

Liefs, Margo

Bewaren

  1. Gelezen wordt het in ieder geval… en helemaal tot het eind 🙂
    gewoon even relaxen en op je in laten werken wat je om je heen ziet en voelt,
    dan komt dat prachtige idee vanzelf een keer aanwaaien.
    Enneh … als zelfs dít stukje gelezen wordt, leg je de lat misschien wel iets te hoog.
    succes!

    • Dan, Harry, voor het doorlezen tot aan het eind! En voor je commentaar.
      Natuurlijk heb je gelijk dat ik te veel wil.
      Voor nu is het al fijn dat ik na maanden weer de drempel van een nieuwsbrief schrijven ben overgestapt!

  2. Nou Margo ik vind dat je heel goed schrijft. Persoonlijk en goed leesbaar. Meestal lees ik nieuwsbrieven later zoals nu op een zondagmorgen. Ik herken je worsteling met de nieuwsbrieven maar dat komt bij jou vast wel goed, lieve groet en een fijne zondag. Xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *