Tekenen – AtelierHuiswerkBuren
  • Een hele avond tekenen. Het model kiest zelf een houding en blijft daar meer dan 7 minuten in stil zitten, liggen, staan. Echt ideaal om te oefenen met kijken. Eh tekenen.

    Potlood of houtskool?

    Op basis van de informatie: ‘Neem tekenmateriaal mee’ heb ik een potlood en papier mee. Gelukkig ook wat tekenkrijt en een gummetje. En een heel klein stukje houtskool.

    De resultaten van mijn eerste keer modeltekenen staan hier. Ik ben benieuwd of jullie kunnen zien waar mijn voorkeur ligt.
    (meer…)

  • Soms verdwijnt er weleens iets. Deze zomer (2015) gaf Siegfried Woldhek elke week leuke tips om te tekenen en te schilderen. Ik heb er van genoten en geprobeerd de tips toe te passen voor zover ik dat nog niet deed. Het resultaat lees je op deze site. Les acht stond er niet tussen- tenminste zo leek het. Er was echter iets raars gebeurd met de nummering en les 10 was zoekgeraakt.

    Juist zo’n leuke les. Les 10 gaat over schaduwen vastleggen. Door het tekenen van schaduwen krijg je een heel ander effect dan het tekenen van lijntjes. Het lijkt wel een beetje op mijn tip om vlekjes vast te leggen. Als je dit goed doet, krijgt je schilderij vanzelf diepte.

    De truc werkt niet altijd, maar Sjors schilderde een schaap door zich vooral te richten op de vlekje. De schaduwvlekken op de kop in dit geval. Zo mooi had hij überhaupt nog nooit geschilderd!

    En nu ben ik toch werkelijk heel benieuwd of er iemand is die zich druk heeft gemaakt over het gemis van les 8- of eigenlijk les 10.

     

  • Soms word je gewoonweg een beetje wanhopig van aanwijzingen van echte kunstenaars. Lees les 8 van Siegfried Woldhek en je snapt wat ik bedoel. Of niet? Dan heb je in iedergeval veel fantasie.

    Abstract

    Siegfried Woldhek vraagt om ons om te schilderen wat je hoort. Hoe schilder je een geluid? Dit klinkt als abstracte kunst. Wat dat is, lees je in Wikipedia: ‘De gezaghebbende Vlaams-Franse essayist-kunstenaar Michel Seuphor (pseudoniem van Fernand Berckelaers) definieert abstracte kunst als volgt: “Alle kunst die terecht slechts vanuit een gezichtspunt van de harmonie, de compositie, de ordening – dan wel de disharmonie, de decompositie, de willekeurige wanorde – moet worden beoordeeld, is abstract. Hierbij nemen kleur, vormstructuren en lijnen de plaats in van het figuratieve object, zowel in de schilderkunst als in de beeldhouwkunst”.’

    Gevoel

    Maakt je dat iets wijzer? Mij niet. In de volksmond is abstract gewoon een kliederboel of iets onherkenbaars waar je wel blij van kan worden, door de keuze van de kleuren of het ritme dat je erin herkent. En dan zijn we weer op vertrouwde grond. Zie les 3. Als je iets tekent of schildert waarmee de kijker wordt uitgedaagd om zelf de beelden verder in te vullen dan raak je hem ook. Positief of negatief, dat hangt dan weer een beetje af van wat je precies hebt geschilderd. Denk aan Guernica van Picasso.

    Delen

    Abstract schilderen doe ik weinig. als ik me dan eindelijk een keer te buiten ga aan spelen met geel en blauw op het doek, onstaan er uit het niets de contouren van een zeilschip. Dan kan ik de verleiding niet weerstaan en schilder dat ook…

     

    Abstract schilderen is spelen. Laat je gaan en er ontstaat iets moois.
    Spelen met Pruisisch blauw, Citroen geel en Zink wit. Wat doemt er op uit de mist?

     

    Soms wordt abstract gewoon weer echt.
    Het is zomaar een zeilschip geworden. We spraken over John Depp. Pirates of the Caribean?

     

    Doe mee

    Wil je ook aan de slag met potlood of kwast? Doe het dan gewoon. Lees de lessen van Siegfried Woldhek en probeer zijn tips toe te passen. Door te doen, leer je het meest. Smaakt het naar meer? In september start ik met mijn eigen tips op het web. Of kom langs in Buren!

  • Het is niet zo moeilijk om origineel te zijn als je iets maakt. De voorwaarde is dat je het maakt vanuit je hart. Als je van bloemen houdt, er uren naar kan kijken en ze probeert te schilderen, schilder dan wat je daar zo mooi aan vindt. Overdrijf desnoods een beetje. Maak roze rozen nog rozer, rode klaprozen nog roder. Siegfried Woldhek schrijft het ook in zijn les 7: Kopieer de werkelijkheid niet te precies, maak dan maar een foto. Zorg dat je zelf bepaalt wat je schildert. Heb je nu het idee dat je echt niet weet waar je moet beginnen, dan zou ik nog eens rustig alle lessen van Siegfried doorlezen. Of een beetje googelen. Deze vrolijke belg laat je zien hoe je een roos schildert. Echt het zijn niet meer dan een opeenstapeling van vlekjes. Wel met de juiste kleur op de juiste plaats. Je kunt natuurlijk ook altijd bij mij langs komen.

    Mijn woorden

    Zelf schilder ik het liefst iets waar ik door wordt ontroerd of van houd. Mijn eigen kinderen, goede vrienden, dieren. Als ik ze dan schilder, vind ik het niet belangrijk dat ze precies lijken, maar wel dat je ze herkent in hun zijn. Die lieve blik of die brutale grijns, wil ik wel graag vastleggen. Het is ongeveer het eerste wat ik vertel als mensen bij mij komen schilderen. Probeer niet de werkelijkheid precies vast te leggen, maar probeer dat waar jij van houdt vast te leggen.

    Bonte schapen

    Een voorbeeldje? Je hebt schapen in allerlei vormen en kleuren en een daarvan is ‘bont’. Mijn eerste ‘bonte’ schapen waren ook echt bont.

  • Niet de meest uitdagende opdracht, lijkt het. Een stilleven tekenen. Toch is het dat juist wel. Deze opdracht van Siegfried Woldhek helpt je om je meest dierbare vakantieherinnering vast te leggen voor altijd. Zelfs als je de uiteindelijke tekening weggeeft – of opstuurt voor de prijsvraag (zie onderaan dit blog), dan is de tijd die je besteed hebt aan het vastleggen van een stukje van je vakantie voor altijd in je geheugen gegrift.

    Stenen schilderen

    Een stilleven is meestal een ‘stil’ leven, een geënsceneerd beeld met een verhaal. Zo’n verzameling van schedels, gedoofde kaarsen, verwelkte bloemen en omgevallen glazen vormt bijvoorbeeld een waarschuwing tegen de ijdelheid en zinloosheid van aards bezit. Of een stapeltje stenen drukt eeuwigheid uit. Als wij op vakantie gaan, gaat er altijd wel iets mee om te tekenen. Soms alleen een potlood en een gummetje, soms een hele kist met aquarelverf en kwasten. De stenen die wij op vakantie verzamelden eindigden echter meestal zelf als ‘kunstwerk’.Bij atelier huiswerk buren

    Zoete herinneringen

    De onderstaande stoel is al lang ter ziele, maar ik weet nog steeds hoeveel plezier we met deze stoelen hadden met kamperen. Aan de rechterkant in de armleuning zat een zakje om je glas wijn of je blikje bier in te zetten. Vooral de mannen vonden dat heel stoer. Meestal hadden we er maar een of twee mee en werd er om gevochten wie erin mocht zitten. Sterk waren ze niet, want als je tijdens zo’n gevecht ineens met zijn tweeën in de stoel zat, scheurde de stof.

    Delen

    Heb jij al geprobeerd om de lessen en tips van Siegfried Woldhek toe te passen? Als ik google op stilleven en vakantie kom ik wel leuke dingen tegen, maar die zijn al wat ouder. Bijvoorbeeld een peper en zout stel van Henk van Andel uit 2012.  Laat het zien op internet en laat het weten via Facebook. Het lijkt me leuk om van elkaars schetsen te leren. Wil je zelf leren schilderen? Begin dan gewoon bij les 1 of kom langs in Buren.

    Prijsvraag

    Wist je dat er ook een prijsvraag aan de lessen van Siegfried Woldhek is verbonden? Je kunt er een workshop van Siegfried Woldhek mee winnen. Stuur je vakantietekening voor 31 augustus naar:
    NRC Handelsblad,
    Redactie Lux,
    Postbus 20673,
    1001 NR A’dam.

  • De merels hippen bij ons zo de deel in. Op zoek naar hondenbrokken. Olijf laat vaak een restje van haar ontbijt staan en merels hebben dat snel door. De hond vind het geen probleem als de merel uit haar bak pikt. Echter, als er een dikke houtduif in de tuin landt, dan schiet ze daar direct op af. Ze heeft blijkbaar dezelfde voorkeuren als het baasje.

    Als ik stil blijf zitten, kan ik de merel uitgebreid bekijken. En nu ook tekenen, dankzij Les 5 van Siegfried Woldhek. Meestal pak ik een foto om een vogel te schilderen. Kippen heb ik al zo vaak bekeken, die kan ik ook uit mijn hoofd. Merels had ik nog niet eerder geprobeerd.

     

    Hollandse Blauwe. Een blauwe kip.

    Het lukt me nog steeds niet om met Google mensen te vinden die hun uitprobeersels naar aanleiding van de lessen van Siegfried delen op het internet. Ik kom wel andere pareltjes tegen. Zoals de schetsen van Mars Gremmen, een fanatiek vogelaar, die na zijn zoektocht naar vogels een Roodborsttapuit probeert te tekenen. Best goed gelukt, vind ik. Hij vind het moeilijk en is ietwat jaloers op de beroemde Jacques P. Thijssen, die de vogels eerst ving om ze goed te kunnen bestuderen. Tsja, dat gaat natuurlijk erg ver. Maar als je een dode vogel vindt, gebruik hem dan wel als voorbeeld. Dat is ook een van de tips in de vijfde les van Siegfried Woldhek. Een dode vogel kun je rustig van alle kanten bekijken.

    Maar of het nu echt belangrijk is dat je precies weet hoe het vogeltje eruit ziet? Denk aan les 2. Ook hier geldt dat je met een paar goed geplaatste lijntjes en vlekjes zelf heel goed kan bedenken hoe de vogel eruit ziet en zich beweegt. Van de schetsen van Erik van Ommen word ik bijvoorbeeld helemaal stil.